Ελληνικά 
English 
Η τραγική κατάσταση του ΕΣΥ. To Εθνικό σύστημα Υγείας βρίσκεται σε πλήρη διάλυση
(άρθρο-Η τραγική κατάσταση του ΕΣΥ) Για όλους εμάς που ζήσαμε το Εθνικό σύστημα Υγείας από τη δημιουργία του ως φοιτητές μέχρι τη σημερινή εποχή, είναι σαφές ότι αυτή τη στιγμή όχι απλώς βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση που θα μπορούσε, αλλά ουσιαστικά βρίσκεται σε πλήρη διάλυση. Ακούμε τις αυτάρεσκες δηλώσεις του Υπουργού Υγείας που αναφέρεται στη δήθεν ανάκαμψη και στην καλύτερη δυνατή κατάσταση που θα μπορούσε να είναι του σημερινού ΕΣΥ και κατανοούμε ότι ακόμη και το επικοινωνιακό τρικ έχει τα όριά του.
Η τραγική κατάσταση του ΕΣΥ. Ένα περιστατικό με οικονομική αδυναμία του ασθενούς.
Σήμερα με πήρε στο τηλέφωνο αγανακτισμένη μια ασθενής μου. Είχε βρει τη μητέρα της πεσμένη στο σπίτι και κάλεσε ασθενοφόρο για να οδηγηθεί σε ένα νοσοκομείο των βορείων προαστίων, όπου διαπιστώθηκε ότι έχει 30 σφυγμούς και άρα χρειάζεται άμεσα τοποθέτηση βηματοδότη. Ο διευθυντής της Κλινικής την κάλεσε στο γραφείο του και της δήλωσε ότι επειδή το Κρατικό σύστημα υγείας δεν θα μπορούσε να την εξυπηρετήσει καλό θα ήταν να συνεννοηθούν για τη μεταφορά της μητέρας της σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, όπου θα επιμεληθεί ο ίδιος την τοποθέτηση του βηματοδότη. Εκείνη δήλωσε οικονομική αδυναμία και τον παρακάλεσε η επέμβαση να γίνει στο κρατικό νοσοκομείο. Εκείνος τότε της είπε ότι θα το έκανε στο κρατικό νοσοκομείο, αρκεί να του έδινε ένα μεγάλο δώρο υπονοώντας φυσικά την παχυλή αμοιβή του. Εκείνη του επανέλαβε και πάλι την οικονομική της αδυναμία και τότε εκείνος με ύφος προκλητικό της είπε «Τότε στο καλό», υπονοώντας φαντάζομαι ότι δεν πρόκειται να ασχοληθεί άλλο με την ασθενή.
Το Υπουργείο Υγείας, έχει καταφέρει να διαλύσει εντελώς τον ιστό των κρατικών νοσοκομείων.
Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν στην μεγάλη αξία του θεσμού της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Τι γίνεται σήμερα στα νοσοκομεία μας; Οι γιατροί του Εθνικού συστήματος υγείας ανοίγουν ιδιωτικά μαγαζάκια- ιατρεία και προσπαθούν με τον τρόπο αυτό να προσελκύσουν ασθενείς που δεν θα τους φέρουνε στο κρατικό νοσοκομείο, αλλά θα τους οδηγήσουν σε ιδιωτικά θεραπευτήρια για να έχουν και την αντίστοιχη αμοιβή. Ταυτόχρονα προσπαθούν να αλιεύσουν ασθενείς από τα κρατικά νοσοκομεία με σκοπό και αυτούς να τους καταστήσουν πελάτες τους και να τους οδηγήσουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία.
Η τραγική κατάσταση του ΕΣΥ. Όταν οι γιατροί λείπουν συνεχώς.
Για να το επιτύχουν αυτό είναι αναγκαστικό να λείπουν αρκετές ώρες ή και ημέρες από τα νοσοκομεία, γιατί φυσικά δεν μπορούν να βρίσκονται την ίδια στιγμή σε πολλά σημεία. Όταν καταφέρουν και βρουν τους ασθενείς αυτούς και τους οδηγήσουν στο ιδιωτικό νοσοκομείο, φυσικά θα πρέπει εκεί να τους περιθάλψουν. Άρα άλλες ακόμη πρόσθετες ώρες απουσίας από το νοσοκομείο. Επομένως, τα νοσοκομεία που ήδη υποστελεχωμένα από γιατρούς έχουν τεράστια προβλήματα, αδειάζουν και από τους εναπομείναντες μία από αυτοί έχουν πλέον ανοίξει τις προοπτικές τους για την ιδιωτική τους πελατεία.
Είναι τραγικό να βλέπει κανείς πλέον στους τίτλους των διευθυντών του ΕΣΥ ότι εκτός από διευθυντές της συγκεκριμένης κρατικής κλινικής είναι και συνεργάτες της δείνα κλινικής ενός ιδιωτικού νοσοκομείου. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί κανείς να έχει δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη άρα. Η κρατική υγεία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ομηρία από την ιδιωτική δραστηριότητα των γιατρών του εθνικού συστήματος. Και βέβαια αυτό που ήθελε το κράτος να πετύχει είναι να απαλλάξει τα δημόσια νοσοκομεία από τον φόρτο εργασίας τους, μετακινώντας τον κόσμο προς τα ιδιωτικά και ταυτόχρονα φυσικά να μετακυλήσει το κόστος της νοσηλείας και της θεραπείας από τα ταμεία στην τσέπη των ανύποπτων πολιτών.
Στην πραγματικότητα κανείς δεν καταγγέλλει αυτή την κατάσταση και ακόμη και παρατάξεις και γιατροί που έχουν αντίθετη γνώμη τηρούν σιγήν ιχθύος.
Διαλύσαμε λοιπόν το σύστημα υγείας, διαλύσαμε τα κρατικά νοσοκομεία και ταυτόχρονα φορτώσαμε τα ιδιωτικά νοσοκομεία, μικρές κλινικές έως μεγάλα ιδρύματα με περαστικούς γιατρούς, οι οποίοι κάνουν ένα χειρουργείο και μετά πηγαίνουν προς αναζήτηση νέων πελατών. Το πιο ανησυχητικό όμως από όλα αυτά είναι ότι στην πραγματικότητα κανείς δεν καταγγέλλει αυτή την κατάσταση και ακόμη και παρατάξεις και γιατροί που έχουν αντίθετη γνώμη τηρούν σιγήν ιχθύος.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας ιδρύθηκε με μια διαφορετική προοπτική. Με γιατρούς που με αξιοπρέπεια και καλές αμοιβές για την εποχή τους θα μπορούσαν να αφιερωθούν στο έργο της νοσηλείας των ανθρώπων που δεν θα μπορούσαν να φτάσουν μέχρι την πόρτα ενός ιδιωτικού νοσοκομείου. Κι αν δεν μετριούνται όλα με χρήματα πιστεύω ότι με όλες τις αδυναμίες υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι με διάθεση και με αλτρουισμό προσέφεραν τις υπηρεσίες τους. Γιατί η φιλοσοφία τους ήταν τέτοια που περισσότερο προσανατολιζόταν στον άνθρωπο και λιγότερο στο χρήμα.
Πάνω και από τα χρήματα αξίζει η ανθρώπινη ζωή.
Θα πείτε, οι εποχές άλλαξαν. Και οι κρατούντες είναι αυτοί οι οποίοι είναι και η κοινωνία φυσικά ανέχεται αν δεν αποδέχεται τέτοιου είδους πρακτικές και με τον τρόπο αυτό είναι ξεκάθαρο πλέον ότι όποιος έχει χρήματα και τρόπο να επιβιώσει θα επιβιώσει και οι υπόλοιποι θα πέσουν θύματα μιας ανάλγητης εξουσίας που διέλυσε στην κυριολεξία όλες εκείνες τις δομές που αποτελούσαν καταφύγιο για τους πιο αδύναμους από τους συμπολίτες μας.
Ας το χαίρονται λοιπόν αυτό το σύστημα υγείας με τους αλλοτριωμένους λειτουργούς όσοι το δημιούργησαν. Για μας τους υπόλοιπους, είτε πρόκειται για μάχιμους γιατρούς και νοσηλευτές είτε πρόκειται για απλούς πολίτες, ο αγώνας συνεχίζεται για να μπορέσουμε να τιμήσουμε τους όρκους που δώσαμε και την πεποίθηση που έχουμε ότι πάνω και από τα χρήματα αξίζει η ανθρώπινη ζωή.