Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο

Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο.Άρθρο του καρδιολόγου Νικόλαου Παναγιωτόπουλου.

Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο.

(άρθρο-Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο-) Υποτίθεται ότι ζούμε στην εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν τον πρώτο λόγο. Βλέπουμε να ψηφίζονται καθημερινά νόμοι, όπως ο λεγόμενος αντιρατσιστικός νόμος που καθιερώνουν το δικαίωμα να τιμωρούνται αυστηρότατα κάποιοι οι οποίοι υποτίθεται ότι θίγουν με τον λόγο ή με τις πράξεις τους κάποιες μειονότητες. Βλέπουμε η Βουλή να νομοθετεί ως δικαίωμα το γάμο και την τεκνοθεσία σε ζευγάρια τα οποία είναι ομόφυλα αλλά και πολλούς άλλους νόμους και κανόνες, οι οποίοι υποτίθεται ότι υποστηρίζουν αυτά τα δικαιώματα.

Ένα δικαίωμα μονάχα είναι εκείνο το οποίο πραγματικά εξοργίζει εκείνους οι οποίοι βρίσκονται απέναντί του. Είναι το δικαίωμα ενός οργανισμού ο οποίος αναπτύσσεται φυλασσόμενος στο σώμα ενός άλλου οργανισμού να δει το φως της ζωής. Είναι το δικαίωμα ενός εμβρύου να μπορέσει τελικά να ζήσει και να αναπτύξει όλες εκείνες τις δυνατότητες τις οποίες κρύβει μέσα στο γενετικό του κώδικα, αλλά και που η αλληλεπίδρασή του με τον κόσμο θα του προσδώσει.

Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο.Η αντίδραση στη βάση της σιωπής.

Κάθε φορά λοιπόν που με αφορμή κάποια δήλωση ή κάποιο γεγονός γίνεται λόγος για το έμβρυο αμέσως αντιδρούν όλοι, όχι στη βάση της επιχειρηματολογίας, αλλά στη βάση της σιωπής. Πριν από κάποια χρόνια, κάποιες αφίσες βρέθηκαν στο μετρό και σε άλλα μέσα μεταφοράς να μιλούν για το αγέννητο παιδί. Μέσα σε πολύ λίγη ώρα με παρέμβαση του αρμόδιου τότε όχι μόνο για τους σιδηροδρόμους, αλλά και για τα μέσα μαζικής μεταφοράς υπουργού, οι αφίσες αυτές κατέβηκαν. Μια ομοβροντία από δηλώσεις «φωτισμένων» ανθρώπων και όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης έκλεισαν το θέμα και μίλησαν ξανά και για μια ακόμη φορά για μεσαίωνες και για ανθρώπους, οι οποίοι καταπατούν τα δικαιώματα της γυναίκας, η οποία έχει απόλυτη εξουσία πάνω στο σώμα της.

Πρόσφατα πάλι δηλώσεις για το θέμα της αγέννητης ζωής από μια μελλοντική πιθανή Πρόεδρο Κόμματος έφεραν μαζί με την πολιτική σκοπιμότητα που έκρυβαν, την επανάσταση και την αντίδραση των ίδιων πάλι κύκλων απέναντι στη συζήτηση που υποτίθεται ότι θα άνοιγε και θα αφορούσε τις εκτρώσεις και το αγέννητο παιδί. Μάλιστα ακούσαμε ότι το θέμα των εκτρώσεων έχει οριστικά κλείσει νομικά από το 1986, οπότε και ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος και ότι δεν έχει κανένα νόημα να γίνεται οποιαδήποτε συζήτηση πάνω σε αυτό.

Μεγάλη μερίδα των ανθρώπων δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι το έμβρυο.

Βέβαια, είναι αλήθεια ότι υπάρχει πολύ μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι το έμβρυο. Γι’ αυτό και επιτρέπεται ο καθένας κυβερνητικός εκπρόσωπος να λέει ότι από ιατρικής πλευράς το θέμα έχει κλείσει και μάλιστα η συγκεκριμένη κυρία που δήλωσε τα περί εμβρύων, αν και γιατρός είναι απαράδεκτη, διότι η ιατρική έχει αποφανθεί οριστικά πάνω στο θέμα. Έχουμε γράψει πολλές φορές για το θέμα των αγέννητων παιδιών στο πλαίσιο της βιοηθικής που αποτελεί και ιδιαίτερο κομμάτι ενασχόλησης μας, αλλά μπορεί κανείς αν έχει την υπομονή στο τέλος του άρθρου να βρει τα σχετικά link και να μπορέσει να εντρυφήσει περισσότερο στο θέμα.

Μια πολύ απλή παρατήρηση, μιλάμε για την εξουσία της γυναίκας πάνω στο σώμα της, όμως το έμβρυο δεν είναι σώμα της γυναίκας. Δε χρειάζεται να έχει κανείς πολύ ειδικές γνώσεις ιατρικής για να το πιστοποιήσει αυτό. Κάθε κομμάτι του σώματος της γυναίκας τροφοδοτείται με αίμα με το ρυθμό που η καρδιά της δουλεύει. Αν πάμε στο τελευταίο κομμάτι του χεριού της, του ποδιού της, στο τελευταίο κομμάτι του σώματός της, εάν η καρδιά της δουλεύει με 70 σφυγμούς, αντίστοιχα βλέπουμε ότι τροφοδοτείται με αυτό το ρυθμό με αίμα το σημείο που εξετάζουμε. Αν όμως πάμε την ίδια στιγμή που η γυναίκα έχει 70 σφυγμούς στο έμβρυο, θα δούμε ότι οι δικοί του σφυγμοί είναι 100, 120 και περισσότεροι γιατί αυτή είναι η φυσιολογική σφυγμοί ενός εμβρύου.

Άρα μιλάμε για έναν οργανισμό μέσα σε έναν άλλον. Και η παρουσία του ενός οργανισμού δεν ακυρώνει τα δικαιώματα του άλλου. Είναι πολύ απλό λοιπόν αυτό το επιχείρημα, το εύκολο, ότι το σώμα της γυναίκας είναι υπό την εξουσία της να καταπέσει. Ναι, μπορεί να κάνει ότι θέλει με το σώμα της. Μπορεί να κόψει το δάχτυλο της. Μπορεί να κόψει το πόδι της να βγάλει το μάτι της. Αυτά είναι δικά της μέλη. Δεν μπορεί όμως σε καμία περίπτωση με ελαφρά την καρδιά να οδηγήσει στο θάνατο ένα άλλο οργανισμό, ο οποίος αναπτύσσεται μέσα της.

Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο.Η θέση της Εκκλησίας για το έμβρυο.

Αυτά πολύ απλά σχετικά με το σχετικό επιχείρημα, όμως εκείνο το οποίο μας γέννησε σκέψεις πάνω στο θέμα αυτό είναι η αντίδραση του υπόλοιπου κομματιού της κοινωνίας που πιστεύουμε ότι έχει μια διαφορετική αντίληψη για το θέμα των εμβρύων. Βάσει της δογματικής διδασκαλίας της εκκλησίας μας για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, ο οποίος έγινε άνθρωπος και Ενσαρκώθηκε στο Σώμα της μητέρας του Παναγίας, η εκκλησία έχει μια ξεκάθαρη άποψη για την προστασία του εμβρύου. Την άποψη αυτή όμως φαίνεται ότι για λόγους σκοπιμότητας δεν κοινοποιεί προς τον κόσμο με τον δυναμισμό και την αποφασιστικότητα η οποία επιβάλλεται

Αυτό δημιουργεί σκόπιμη σύγχυση και ακούμε πολλούς δημοσιογράφους να ομιλούν για φωτισμένους ιεράρχες, οι οποίοι δεν ενστερνίζονται τις απόψεις των σκοταδιστών και έχουν άλλη αντίληψη για την έκτρωση. Που ήταν λοιπόν στην περίπτωση αυτή, αλλά και σε κάθε τέτοια περίσταση η Επιτροπή Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος να διατρανώσει την πεποίθησή της στην αξία της ζωής του εμβρύου; Που ήταν ιεραρχία, η λαλίστατη κατά τα άλλα να μιλήσει για την σχέση εμβρύου και ανθρώπινης αξιοπρέπειας και δικαιωμάτων; Αλλά που είναι και ο περίφημος Καθηγητής Ιατρός, ο οποίος μας ενημέρωνε σχεδόν καθημερινά την περίοδο της πανδημίας και ο οποίος δηλώνει πολύτεκνος, πιστός, ψάλτης να πει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο ότι το θέμα δεν έχει καθόλου κλείσει από ιατρικής πλευράς.

Εκείνοι οποίοι μπορούν να μιλήσουν και να διαφωτίσουν τους ανθρώπους στα θέματα αυτά και δεν μιλούν για λόγους σκοπιμότητας

Πιστεύω ότι όλοι εκείνοι οι οποίοι μπορούν να μιλήσουν και να διαφωτίσουν τους ανθρώπους στα θέματα αυτά και δεν μιλούν για λόγους σκοπιμότητας, έχουν βαρύτατη την ευθύνη των καθημερινών δολοφονιών που γίνονται στις εκτρωτικές κλινικές και που αποτελούν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της οικονομικής τους ευμάρειας. Κάθε μέρα σε μια χώρα η οποία διαλύεται, η οποία από δημογραφικής πλευράς συρρικνώνεται με ορατό τον κίνδυνο της εξαφάνισης, γίνονται δεκάδες και στο σύνολο του χρόνου χιλιάδες εκτρώσεις- θανατώσεις εμβρύων τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν το μέλλον της χώρας, την ελπίδα της πατρίδας μας.

Και στο κάτω κάτω, αν κάποιος δεν θέλει ένα παιδί και ας προκαλεί αυτό αντιδράσεις σε πολλούς, ας μην το σκοτώσει. Υπάρχουν άλλοι οι οποίοι τα θέλουν και αυτή τη στιγμή οι διαδικασίες της υιοθεσίας έχουν παγώσει στην Ελλάδα γιατί δεν υπάρχουν παιδιά να δοθούν προς υιοθεσία, ενώ πάρα πολύ καλές και αξιόλογες οικογένειες περιμένουν ένα παιδί να το μεγαλώσουν με αγάπη και να του δώσουν όλα εκείνα τα εφόδια τα οποία θα το οδηγήσουν σε μια ευτυχισμένη ζωή.

Η έκτρωση το είπαμε και το εννοούμε είναι μια δολοφονία, μια γενοκτονία η οποία λαμβάνει στη χώρα μας, χωρίς να μιλάει κανείς σχεδόν, με μια ενορχηστρωμένη, πάντοτε ομάδα, η οποία απειλεί καθένα, ο οποίος έχει διαφορετική άποψη με συκοφαντία, με εξευτελισμό και με εξουθένωση.

Nikolaos Panagiotopoulos

Για ποια ανθρώπινα δικαιώματα μιλάμε;